Birer birer kayıp giderde her bir sevilen, yenisi gelmez, eline geçmez hele ki değeri hiç bilinmeyen, yürekte varsa sevgiden de ötesi, sen ağlasan da boş, ışıkta yaksan nafile, odan karanlık hep loş, hayatın emri hep koş, bayağı bir bekledim boş, yaşantım sanki bir savaş ve hoşta bazen, ateş kesildiğinde ve de sular durulduğunda, yoksa hep gülerdi insan, hep kalırdı masum, saygıda bir kusur ettiğinde minnetinde değeri yok, kafalarda hesaplar yapılır ve mesafeler konur, fakat bu kalp unutmaz, unutamaz ki zaten, her kalp yıkılır ancak yenisi bulunamaz bir mesken, her anım birini özler, rüyada yolunu gözlediğim, düşünceler ve benliğimle canlanır tüm hatıralarım, bitince yalnızım, gözümü açtığımda kalmışım yanımda ailem ve birde arkadaşlarım..
bir budist tapınağında rahipler uzun yıllar önce konuşmayı bırakıp kendilerini sadece davranışlarıyla ifade etmeye başlamışlar.
bilge olan insanların çok konuştuğu ve insanlara bilgelik aşıladığı dönemlerde kimsenin onları anlamamsı bu yola başvurmalarına sebep olmuş.
rahipler kendi aralarında mimikleriyle el hareketleriyle ifadelerle anlaşmaktaymış.
bir gün tapınağın kapısına bir adam gelmiş ve içeri girmek istemiş.
bilge rahiplerden biri adama bakmış ve arkasını dönüm içeri doğru gitmiş.
geri geldiğinde elinde azına kadar dolu bir bardak varmış.
bardak hiç eksiksiz en tepeye kadar doluymuş.
bu çok kalabalalık olduklarını ve onu içeri alamayacağını ifade ediyomuş.
Adam bardağa bakmış ve arkasını dönüp bahçedeki güllerden bir yaprak koparmış ve rahibin yanına gelmiş.
elindeki gül yaprağını ağzına kadar dolu bardağın üstüne bırakmış.
ağzına kadar dolu bardak bir damla bile taşmamış, bilge rahip yüzündeki gülümsemeyle adamı içeri almış.
İnsanlar bir günde milyonlarca kelime sarf ediyorlar kimisi anlaşıyor kimisi sadece konuşmak için konuşuyor.
Ben mi ???
Ben çok konuştum çok anlattım ama kimse beni anlamadı,
ya anlamak istemedi ya da gerçekten anlamadı.
bir zamanlar çok konuşurdum baktım bir faydası olmadı, şimdi knuşmuyorum artık..
sadece ifadelerimi kullanıyorum..
ben artık sadece göz yaşlarımla kendimi ifade ediyorum...